Skip to main content

අම්මා

කිරි පිහිය අතින් ගත්
අම්මාට උදව්වට
මමත් මහ පාන්දර
යනවා කිරි කට්ටියට.

ගහක් ගානේ ගිහිං
ඔට්ටපාලු ගලවලා
පොල්කට්ට සුද්ධ කරල දෙන්න
මන් හරි දස්සයි...

පිණි වැටුන රබර් කොළ
පෑගිලා යනකොට
දැනෙන සීතලත් එක්ක
ලෙස්සනවා කකුල් දෙක..

මීදුම් බාගෙන
අහස් කුස එළිය වෙද්දි
කිරි කට්ටියම කපල
ඉවර වෙනවා..

සීනි ඩිංගක්
අල්ලට හලාගත්ත අම්මා
රොටී කෑල්ලක් කාලා
කහට උගුරක් බොනවා..

ටිකක් වෙලා
ගල උඩ ඉන්න අම්මා
ගොටුකොළ ගලෝනවා
දවාලට කන්න..

කිරිටික ඇකිලුව අම්මා
ගොටුකොළ මිටිය
ඉනේ දවටගෙන
කිරි බාල්දිය අරන් එනවා..

ගෙට ගොඩවෙන අම්මා
බත් හැලිය ලිපේ තියලා
ගොටුකොල සම්බෝල එක්ක
කොස් මාලුවක් හදනවා..

අපි ඔක්කොමකුස්සියට වෙලා
ඒක කන්නපොරකනවා..
අන්තිමට අම්මට කන්න
බත් ඩිංගක්වත් ඉතුරුවෙන්නැ

දරු පෙම හින්දම
ඇගේ කුස නොපිරුණත්
හිත පිරිලා සතුටින්
ඒත් අම්මේ උඹ බඩගින්නෙ.

Comments

Popular posts from this blog

තාත්තගෙ ගම
පසුගිය දවස්වල එක දිගම වැහි ඇද හැලුණි.පුරුද්දක් විදිහට රාජකාරියට ගියත්,පැවති ගංවතුර තත්වය සහ නායයාම් නිසා මම ද බෙහෙවින් කාර්ය බහුල තත්වයකටත්,ඉමහත් කලබලයටත් පත්ව සිටියෙමි.එහෙත් ඇතැම් සෙනසුරාදා සහ ඉරිදා දිනවලත්,සතියේ නිවාඩු දිනවලත් ගෙදර සිටීමට සිදු වූ අතර,ගෙයින් එළියට බැසීමටවත් නොහැකිව ගෙදරටම වී සිටියෙමි.දරුවන්ද වැස්සේ නින්දට ගොස් සිටින සෙනසුරාදා දිනයක ඉවුම් පිහුම් සදහා කුස්සියට ගියෙමි.කුස්සියේ දොර හැරිය විට ධාරානිපාත වරුසාවකුත්,මොහොතින් මොහොත මතුව එන මේඝ ගර්ජනාත් ඒ එක්කම මතුව එන විදුලි එළියත් දක්නට ලැබුණි.ඇත්තටම මා සිත ඒ අතර අතරමංවිය.මගේ සිත නිරන්තරයෙන් අතීතයට ඇදී ගියේ මටත් නොදැනීමය. මගේ තාත්තාගේ ගමට මා ඉබේම පිවිස තිබුණි.තාත්තාගේ මහගේ පිහිටා තිබුණේ රත්නපුර රක්වාන මාර්ගයේ ඉස්ටෝරු කඩේ ගාවින් බොහෝදුරක් ගියවිට හමුවන මහ පන්නිල ගමේය.අපි ඉස්සර ගමේ යනකොට යන්නේ පානදර හයේ බස් එකේ නැගලායි.රත්නපුරයෙන් පෙ.ව.7.00 ට රක්වාන බස් එකට නැග්ගම පාන්දර 8.30 පමණ වන විට ඉස්ටෝරු කඩේ හන්දියෙන් බැසිය හැකි වේ.බොහෝ විට පාසල් නිවාඩුවට ගමේ යන්නේ අයියාත් මාත් පමණි.ඒ නංගී අප දෙදෙනාට වඩා වසර ගණනාවකින් බාල එකියක…

දුරු රට ගිය අයියාට

ජිවිතය
හරිම පුදුමයි,
වසර ගණනක් එකට හිටිය සහෝදර බැම්මෙන් බැඳුනු යහළුවන්
මේ විදියට එකිනෙකාගෙන් දුරස්ව..කොහොමද ඉන්නවද කියලා.මටම පුදුමයි.
මට මතකයි දවසක් පුංචි කාලේ ඉස්කෝලෙදි යාළුවෙක් මන් එක්ක තරහ උනා.ඒ වෙන කෙනෙක්ගෙ කේළමක් අහල.
ඒත් වසර ගණනාවකට පස්සෙ එයාට හිටිය හොඳම යාලුවා උනේ මම.
මොනතරම් ප්‍රශ්න ආවත් එකිනෙකා තේරුම් ගන්නවනම් කවදාවත් යාලුකම බිඳෙන්නෙ නැහැ.ඒත් එහෙම නොවන නිසාම දැන් අතරමඟ යහලුකම හිරවෙලා.
මමත් ආසයි ජීවිතයෙ ඇත්ත දකින්න.
ඇත්තට ආදරය කරන්න.
බොරුවට කවදාවත් තැනක් නැහැ.
ඇත්ත හැමදාම එළියයි.
අඳුරක් ඇත්තෙම නැහ.