රූ බර ගත
දිලෙන
දිග නෙතු යුග
සැළෙන
මුදු දෙකොපුල
අතර
රත් තෝල් පෙති
සැඟව

සියුමැලි වත
යුහුව
නොම දැඩි වුණ
හිතට
දිගු රතුඟිලි
අතර
තෙත පන්හිඳ
රැඳුන..

ලියන කවිපද
රසට
කියමි ගොනු කර
යසට
දෙනිපිටියෙ නුග
රුකට
පිටදී වැරෙන්
සිට
ඇලපාත මුදලිඳුට
ඇසෙන්නට..

තනිකම දැඩිව
දැනෙන
මම ලියන කවි පද
වලට
මුදළිඳු ඇලපාත
ලියයි
පිළිතුරු කව
හොඳට..

ආලයෙන් මත්ව
දැඩිව
නුඹ ලියූ පදවැල්
අතර
සිරවී මගේ
සිතට
දැනුනත් දුකක්
ඉදහිට
ගජමන් නෝනා
වෙමි
කිසිදාක නුඹට
පෙම් නොකළ